20 Kasım 2017 Pazartesi
12. EVLENMEK AMA NASIL

12. EVLENMEK AMA NASIL

Nevzat Laleli
Nevzat Laleli


         Nevzat Laleli  nlaleli@mynet.com      www.yuvamiz.net

        

         Yuvamız yazı serisi: 12                                                                                                                                                    

             Anadolumuzda asırlardır kullanılan, evlenme dönemi ile ilgili şahıs ve olayları anlatan kelime ve kavram vardır. İnançlarımızla bütünleşmiş ve milli örf ve adetlerimiz haline gelmiş, uygulana uygulana doğruluğu kesinleşmiş bu kelime ve kavramların yeni nesillere aktarılmalarında üzerimize düşün görevleri yerine getirdiğimize inanmıyorum.

Bir milleti millet yapan onun inançları, inançları ile ters düşmeyen örf ve adetleri, tarihi değerleri, sevinç ve acıları birlikte paylaşmanın verdiği birlik ve beraberlik duygularıdır. Bu nedenle millet kelimesi, inanç birliğini ifade eder. Bu değerlerin korunması ve nesilden nesile aktarılmaları ise halen yaşayan insanlara düşen en önemli görevlerdendir. Bu gün “gençliğimizin milli ve manevi değerlerimizden uzak yaşamalarına üzülüyor, milletin geleceğinden endişe duyuyorsak”  kabahat bizlerdedir.

Üzerine ölü toprağı saçılmış insanların, kısa bir zaman sonra bütün değerlerini ve varlığını kaybederek, başka milletlerin kültürel, malî, siyasi ve hatta askeri istilasıyla yok olup gitmeleri mukadderdir. Tarih bunun sayısız örnekleriyle doludur.

EVLENMEDE DEĞERLERİMİZ

Konumuz evlenme ve evlenmeye ait değerlerimiz olduğu için önce bunları sıralamak ve daha sonraki makalelerimde yeri geldikçe bunları açıklamak ve anlatmak istiyorum. Bu kelime ve kavramları belirtirken, okuyucularımız tarafından bilinen kelime ve kavramların bize ulaştırılması halinde onları da yazarak sizlere iletmeye çalışırım.

Bunlar; kız tarafı, oğlan tarafı, görücü, dünür başı, kız görme, kız isteme, söz kesimi, şerbet içimi, sözlü olmak, küfüv(uygunluk), cehiz, mihr, dürü, nişan, nişanlı olmak, nikâh, çetnevir, kına gecesi, sağdıç, sağdıç hanımı, düğün, dürü, takı, gerdek gecesi, yüz açımı, el öpümü… gibi kelimelerdir.

Geçmişimizde nikâh ve evlilik konuları, bizim çok hassas olduğumuz konulardı. “Bekârlarınızı evlendiriniz” hükmüne uygun hareket eden milletimiz, nerede bir bekâr görse, kız olsun oğlan olsun, yaşlı olsun genç olsun, dul olsun boşanmış olsun, bunların evlendirilmesine çalışır, maddi durumu uygun olmayanlara her türlü maddi desteği sağlardı. Atalarımız, fakirliğinden dolayı evlenemeyen kızlara cehiz verilmesini temin edecek vakıf kurmuş, bu vakfa gayrimenkul mallar bağışlamışlardı.  Boşanmaların yani yuvaların yıkılmasının önü kesilmiş, peygamberimizin “Bir talak (boşanma) oldu mu arş titrer” hadis-i şerifi inancını yaşayan atalarımızın boşanmalarının önüne geçmekteydi.

NE KAZANDIK

Yüz, yüzeli yıldır devam eden batılılaşma cereyanları karşısında toplumumuzda mevcut dini, milli, ahlaki ve tarihi birçok değerimiz eridi ve yok edildi. Batılılaş cereyanlarının öncüleri bizlere hep batının üstünlüğünden dem vurdular. Sanayi, teknoloji, ilim ve teknik dediler, refah seviyesinin yüksekliğinden istihdamın mükemmelliğinden bahsettiler, bunlara ait sayısız örnek gösterdiler. Batı’dan getirdikleri, yüksek faizli ve şartlı iç ve dış kredileri kullandılar. İçkisini, kumarını, fuhşunu ve ahlaksızlığını getirdiler. Ülkemiz bugün hırsızların, kapkaççıların, hortumcuların, kumarcıların, fuhuşçuların talanına uğramışsa sebep bu yanlış zihniyetli insanlarındır. Şimdi bu hastalılara bir yenisi daha eklendi, “çocuk pornosu”(!)

“Karanlığa küfretmektense bir mum yakmak daha iyidir” denmiştir. Her birimizin elinden ne geliyorsa, insanlığın faydası için o yapılmalıdır. Yaptığımız iyi ve hayırlı işler, yeryüzüne yağan rahmet damlaları gibi olmalı, bunlar bütünleşerek, çaylar, dereler, ırmaklar, nehirler ve rahmet denizleri oluşturmalıdır

BEKÂRLARI EVLENDİRİN

Otuz beş senesini gençliğimizin yetiştirilmesine adamış bir kardeşiniz olarak bu dönemde de (1999 yılı sonları) ailelerin ve gençlerin ihtiyaç duyduğu işlerden biri olan “Bekârlarınızı evlendirin” prensibini yerine getirmeyi planladım.

Böyle bir çalışma yaptığımı duyan bazı yakın çevrem ve çalışma arkadaşlarım bana; “Aman, sen ne yapıyorsun? Sana çöp çatan derler (!)  Bu yaptığın iş sana yakışmaz (!) Sen kendini küçültüyorsun (!) Bize de ikinci bir hanım bulur musun (!) gibi hafife alıcı, alaycı üslupları ile beni durdurmaya çalıştılar. Milli ve manevi değerleri savunan bazı gazetelere parasını da ödemek kaydıyla reklâm vermek istedim. Yayınlamaktan çekindiler. Cesur gazete ve dergiler de yok değildi. Bunlardan yurt içinde ve dışında bir hayli okuyucusu bulunan Emine Şenlikoğlu’na ve “Mektup Dergisi”ne teşekkürlerimi sunmayı bir borç bilirim.

Yaptığım işin hem doğru ve hem de yasalara uygun bir iş olduğunu bildiğim için yapılan hücumlara, alaylara, tenkitlere aldırmadan çalışmalarıma devam ettim. Şimdi gelinen nokta beni memnun etmekte, ülkemizin birçok yerinde evlenerek yuvalarını kuran kardeşlerimizle gıpta etmekte, çocuklarını kendi torunlarım olarak kabul etmekteyim.

Çalışmalarıma en büyük moral destek yine sizlerden gelmiştir. Bir gün büromun telefonu çaldı, açtım. Bir hanım kardeşimiz; “ Nevzat bey, sizi tebrik ederim. Bu devirde kimsenin cesaret edemediği bir çalışmayı yapıyorsunuz. Hem biliyor musunuz ki Kur’an-ı Kerim de (Evlenin…) diye bir ayet olmadığı halde (Evlendirin…) diye bir ayet vardır”. demişti.

KİMLER EVLENDİRECEK

Âlimlerimiz, “evlendirin…” ayetinin (Nur suresi 32. ayet) kapsamına üç sınıfın insanın girdiğine işaret etmişlerdir. Bunlar;  Bütün imkân ve yetkileri elinde bulunduran devlet ve hükümet yetkilileri,  eskiden köleleri, şimdi yanında çalıştırdığı ve onların bütün zamanını aldığı işçilerin patronları ve bütün müslümanlardır demişlerdir.

Evlenmek ve yuva kurmak, bir genç için hayatının en önemli kararını vermektir. Kız olsun, erkek olsun gençlerimiz bu kararı verirken bir ömür boyu ya mesut olacaklar veya mutsuz kalacaklardır. O halde böyle önemli bir dönüm noktasının kararı verilirken bir taraftan Allah’a dua emeli ve kendisi için hayırlı eş istemeli, diğer taraftan “kırk ölçmeli, bir biçmeli” dir.  Damat ve gelin adayları bu kararları his ve duyguların tesiri altında kalarak değil, mutlaka akılları ve bulgularıyla vermeli ve “onikiden vurmalı”dır. Çünkü bu işin dönüşü  (Allah korusun) boşanmaktır. Eşlerin her birerleri ile varsa çocukların sefil ve perişan olmasıdır.

Evlenmek, ama nasıl? Sorusunun cevabına geçmeden önce gençlerimize, bin bir emek ve para ile kurulan bir yuvalarının mutlu bir şekilde devam etmesini sağlamalarını ve yıkılıp dağılmamasını için çaba göstermelerini tavsiye ediyorum.

        Gelecek yazı: EVLENMEDE AKLIN VE HİSSİN ROLU



YORUM YAZ
Bu habere yorumlar
Yazarın Diğer YAZILARI
eskişehir güvenlik kamerası