26 Nisan 2017 Çarşamba
ALLAH’LA KUL ARASINA GİRMEK

ALLAH’LA KUL ARASINA GİRMEK

Nevzat Ağabey Milli Gençlikle...
Nevzat Ağabey Milli Gençlikle...

ALLAH’LA KUL ARASINA GİRMEK

Nevzat Amca Çocuklarla…

nevzatlaleli@gmail.com
Sevgili kardeşlerim,
Öğretmeninizden yapmasını istediğiniz bir şey var. Siz cesaret edip ona bir şey söyleyemiyorsunuz. Ona, sözünü dinletecek birisini, belki babanızı belki de annenizi göndererek yapmasını istediğiniz şeyi söyletirsiniz.
Pek samimi olmadığınız ama defterini çok güzel tutan bir arkadaşınızdan derslerde tuttuğu notları isteyeceksiniz. Defteri sizin istemeniz halinde belki de o defterini size vermeyecek. Ona bu isteğinizi söyleyecek ve onun da sözünden çıkmayan bir başka arkadaş devreye sokarsınız. Onunla defterini istetirsiniz. Bulduğunuz arkadaşı kırmayacağından defterini almanız mümkün olacaktır.
Arkadaşlarınız takımlarını kurmuşlar, bir oyun oynuyorlar. Siz de onlarla oyun oynamak istiyorsunuz. “Beni de takımınıza alın” deseniz, belki de sizi oyuna almayacaklar. Takımları kuran gençlere, sözünü kırmayacak bir başka arkadaş kanalıyla ulaşırsınız?
Bu ve benzeri bütün konularda bir isteğinizi karşınızda ki arkadaşınıza iletmek için mutlaka bir aracı ararsınız.
ALLAH ARACI İSTEMEZ
Ama bizleri yoktan var eden, koruyup gözeten, bizleri nimetleri ile doyurup içiren Allah’tan bir şey isterken, kesinlikle aracı kullanmaz, kendiniz istersiniz.
Hem de “emir” şeklinde… Şunu, yap… Bunu yap… Bana şunu ver… dersiniz. Allah’a, şunu yapar mısın? Bunu yapar mısın, demezsiniz.
Bu, Allah’ın bizi ne kadar kendine yakın gördüğünün bir işaretidir. Tabii bizim de Allah’ı o kadar yakın görmemiz gerektiğidir.
Biz Müslümanlar, diğer dinlerde olduğu gibi mesela Hıristiyanlıkta Papaz, aracı kılınır, “günah çıkartılır, aforoz edilir (dinden uzaklaştırılır) ken, bizim Hocalarımız kesinle aracı olamazlar. Onlara bu yetki verilmemiştir.
Hocalarımız bize, Allah’a nasıl yaklaşılması ve nasıl dua edilmesi gerektiğini öğretir, bunun yollarını gösterirler ama kendileri aracı olmazlar.

 
HOCANIN ARACIYA DERSİ
Hoca merhum, her akşam yatarken biraz da yüksek sesle yaptığı duasında;
“Ya Rabbi! Senden yüz altın isterim. Doksan dokuz olursa almam” derdi.
Hocanın bir de zengin fakat aç gözlü bir komşusu vardı. Her akşam hocanın bu şekil
dua ettiğini duyar, “Acaba yüz altından az olsa, Hoca parayı almaz mı? derdi.
Bir akşam yine hoca merhum duasını bitirip sonunda da:
Ya Rabbi! 100 altın isterim, 99 olursa almam deyince, komşu Hocanın evinin damına çıkarak bir kese içerisine koyduğu 99 altını ona attı.
Hoca efendi baktı ki ocağa bir kese düştü. Hemen ocağın başına koştu ve gelen altınları saymaya başladı. Ama altınların 99 olduğunu gördü. Kendi kendine;
Allah, Allah… Kesede 99 altın var. Ama 99'u veren Allah bir günde100'ü de verir. Sonra aza şükretmeyen çoğu bulamaz” dedi ve Allah’a şükür etti.
Hocaya altınları döken komşu sabırsızlıkla sabahın olmasını bile beklemeden alelacele hocanın kapısını çaldı ve:
Hocam demin altınları bacadan ben atmıştım. Bakalım hoca efendi 99 altını almayacak mı diye… diyerek altınlarını geri istedi. Hoca merhum:
Ne münasebet canım! Ben altınları Allah’tan istedim. O da bunları bana gönderdi, dedi. Sana altın, maltın veremem. 
Hasis komşu ne yapacağını şaşırdı ve Hocaya;  Gündüz sesinle kadı’ya gideceğiz, dedi. Hoca’da ona;
Giderim ama altıma bir at, sırtıma da bir kürk isterim, dedi.
Komşu, çaresiz bunları da kabullenip bir at bir de kürk getirdi hocaya...
Beraber kadının huzuruna çıktılar. Komşu derdini anlattı:
“Benim paralarımı vermiyor” dedi. Kadı hocaya sordu:
“Ne diyeceksin bu iddialar karşısında?” Hoca merhum da;
Kadı efendi, bu adam yalancıdır. Bana para falan vermedi. Bu adam korkuyorum biraz sonra buraya gelirken bindiğim dışarıdaki ata bile «Benimdir!» diyecektir, dedi.
Komşu gözlerini fincan gibi açarak;
“Evet, kadı efendi. Dışarıdaki at da aslında benim” dedi. Hoca merhum:
Görüyorsun değil mi kadı efendi? Korkarım şu sırtımdaki kürke de sahip çıkar, dedi.
Komşu; O da benim kadı efendi” dedi. “Buraya gelirken kürkü Hocaya ben verdim” dedi. Hoca Merhum:
Ben demedim mi Kadı Efendi, dedi. Kadı Komşunun haksızlığına hükmetti.
Kadı Efendinin huzurundan çıkan Hoca, Komşusuna dönerek;
“Al bakalım atını, kürkünü ve altınlarını…” dedi.“Ben senin malına sahip olacak değilim. Fakat dikkat et. Bundan sonra, sakın Allah’la kul arasına girme…” olmaz mı?” dedi.



YORUM YAZ
Bu habere yorumlar
Yazarın Diğer YAZILARI
eskişehir güvenlik kamerası