Nevzat Amca cocuklarla…

[email protected]

Bu yazılarımı okuyan sevgili çocuklar,

Gördüğünüz gibi ben yazılarımı ilköğrenim 7, 8 ve daha üst sınıflarda öğrenim gören kardeşlerim için yazıyorum. Daha küçük sınıfta ki çocuklar benim yazılarımı pek anlamaya bilirler. Ancak daha büyük sınıfta olanlar ile iş sahasına atılmış büyükler de size yazdığım çocuk yazılarımı seve seve okuduklarını öğrenmekten memnun olmaktayım.

İlköğretim 6. sınıf ve daha yukarı sınıflarda öğrenim yapan kardeşime;

“Sevgili kardeşim… Bulunduğun sınıfa gelebilmek için bir emek, bir çaba harcadın mı?” diye sorsam, bana ne diyecek bu kardeşim;

“Evet, Nevzat Amca…” diyecek, “hem de nasıl çalıştım bir bilsen… Öğretmenlerim, çalışmalarımı ve benim bilgilerimi kontrol etmek için zaman zaman sınavlar yaptılar. Bu sınavlarda geçer not alabilmek için terledim durdum” diyecektir.

“Sonra da benim bilgilerimi yeterli görmüş olmalıdırlar ki benim bir üst sınıfa geçmeme izin verdiler.”

Siz derslerinize çalışırken sınıfınızda derslerine çalışmayan, yaramaz ve haylaz bir çocuk olsa (ki vardır böyleleri) tabii onun dersleri ve karne notları zayıf olmaz mı?

Bu çocuk, sizin dersinizi veya sınıfınızı geçtiğinizi görünce ağlasa, sızlansa;

“Ben de bu dersi veya sınıfımı geçmek istiyorum” dese, ona;

“Bak evladım, “Çalışan kazanır…” demezler mi?

Sevgili çocuklar,

Futbol oyununu biliyorsunuz. Hangi takımın oyuncuları daha çalışkan daha teknik oynamışsa onlar daha çok gol atacaklardır. Onlar lig atlayacaklar ve onlar kupalara kavuşacaklardır, değil mi?

Antremanları düzenli yapmayan, oyun esnasında gerekli ataklarda bulunmayan sonunda da fazlaca gol yiyen bir takımın Antrenörü veya oyuncuları, biz de lig atlamak istiyoruz, biz de kupa istiyoruz deseler, onlara;

“Bakın çocuklar. Çalışanlar başarıya kavuşurlar” demezler mi?

İşte hayat böyledir. Bir şeyi elde etmek için, bir sınıfı geçmek için, bir makama gelmek için mutlaka çalışmak lazımdır.

Çalışmayan ve tembellik edenler, ne istedikleri şeyi alabilirler ne de yükselebilirler.

Siz, siz olun, mutlaka çalışın ve başarın.

Calışmadan kazanmak, bir emek vermeden makam sahibi olmak isteyenlere Nasreddin Hocamız bakın, nasıl güzel bir ders veriyor.

NASREDDİN HOCA NE DİYOR

Bu Hoca, gerçek bir Hoca. O kadar az ve öz konuyor ama bizlere o kadar büyük dersler veriyor ki… Fıkralarını okurken, hem düşünüyoruz, hem de eğleniyoruz.

Yine günlerden bir gün, Nasreddin Hocamız pazara gitmek için evinden çıkmış. Yolda oyun oynayan mahallenin çocuklar hocanın etrafını sarmışlar.

“Hocam nereye gidiyorsun” demişler. Hoca da onlara;

“Çocuklar, ben kasabanın pazarına gidiyorum” demiş.

Çocuklar hep bir ağızdan bağrışmaya başlamışlar.

Kimi; "Hoca bana çakı al!" demiş. Kimi; "Hocam bana şeker getir!" demiş. Kimisi de "Hocam bana düdük al!" diye bağrışmışlar.

Çocuklar arasından bir çocuk cebinden bir on kuruş çıkarmış ve Hoca’ya uzatarak;

"Hocam, bana pazardan bir düdük alabilir misin?" demiş.

Nasreddin Hoca çocuğun uzattığı on kurusu almış, kuşağına sokmuş;

“Haydi, çocuklar… Kalın sağlıcakla” deyip yola koyulmuş.

Bu arada zaman ilerlemiş, ikindi vakti olmuş ve güneş batmaya yönelmiş. Hocaya sipariş veren çocuklar onun yolunu “dört gözle gözetlemektelermiş”

Bu arada Hocamız pazarda satacağını satmış, alacağını almış, evinin yolunu tutmuş.

Mahalle de oynayan çocukların yanına gelince, çocuklar yine onun etrafını sarmışlar ve hep ağızdan;

"Hocam benim çakım nerede?", "Hocam benim şekerimi aldın mı?" demişler.

Derken Hoca elini kuşağına atmış, bir düdük çıkarmış ve kendisine para vererek sipariş yapan çocuğa uzatmış.

“Al oğlum…” demiş. “Öttür düdüğünü bakalım”

Çocuk düdüğü eline almış, ağzına götürmüş ve sevinçle öttürmeye başlamış.

Hocamız bu hali şu veciz sözle özetlemiş.

"Parayı veren düdüğü çalar"