Değerli gençler,

            Bir insanın çok değişik durumları olur.

            İnsan bazen mutlu yaşar, bazen mutsuz…

            Bazen refah içindedir, bazen ekonomik sıkıntılı…

            Bazen sağlıklı olur bazen hasta…

            Bazen sevinçli olur bazen üzüntülü…

            Bu değişken hayatta değişmeyen tek şey gerçek dostların olmasıdır.

            Mutlu, refahlı, sağlıklı, sevinçli günlerde etrafınızda birçok insan olur. Her biri sanki senin can ciğer dostundur.

            Ama bunları bir de mutsuz, sıkıntılı, hasta, üzüntülü zamanlarınızda yanında görmek istesen, onlardan bir kişi bile bulamazsın. Bunlar dağılmış gitmişlerdir.

            Senin yanında sadece birkaç kişi kalmıştır.

            İşte bunlar gerçek dostlardır. Onlardan ne istersen iste senden uzaklaşmaz, bilakis senin isteklerini yerine getirmeye çalışırlar.

Bunlar doğumda da yanındadırlar, ölümde de…

İNSAN DOSTUNA SADIK OLMALI

Gerçek dost ve gerçek insan odur ki dostuna sadık kalabilsin.

Doğum gibi sevinçli bir günde dostluk göstermek kolaydır.

Ölüm gibi acı ve üzüntülü bir gününüzde yanınızda kalmak ve acıları paylaşmak çok zordur. Bu zorluğa göğüs gerenler, karşısındakine dostluk gösterenler, karşısındakinden de her zaman dostluk görecekler demektir.

Çünkü ahde vefanın gereği budur.

 

 

Prof. Dr. Necmettin Erbakan Hocamızın cenazesine, kendisini takdir eden dost düşman on binlerce kişi katılmıştı.

SİZ OLSANIZ NE YAPARDINIZ

Bir arkadaşınızın cenazesi olmuş. Bu haber size ulaştı.

Size düşen şey bu dostunuzun cenazesine iştirak etmek, onun acılarını paylaşmak, cenaze için yapılması gereken işlere yardımcı olmak, mümkünse cenaze evine gelen misafirlerin yemeklerini vermek ve ikramlarını yapmak, evde okunacak Kur’an-ı kerimleri okumak veya dinlemek, cenazeye rahmet ve kalanlarına başsağlığı dilemek olmalıdır.

Kalanlar içerisinde hasta olanlar, zayıf ve güçsüz olanlar varsa, öğrenim yapan çocukları bulunuyorsa, evlenecek oğlu veya kızı varsa bir dost olarak onlarla ilgilenmek ve onlara yardımcı olmak zorundadır.

Eğer bir toplumda insanlar birbirleri için bu şekilde düşünür, bu şekilde hareket ederlerse o toplu mutlu ve güçlü bir toplum olur.

Yok, herkesin karşılaştığı zorlukla baş başa bırakıldığı maddeci ve çıkarcı bir toplum olunur ise böyle bir toplumun mutlu olmasına asla imkân yoktur.

Böyle toplumlar da, bir insanın üzerine kaldırabileceğinden fazla yük gelir de bu yükü paylaşacak kimse olmazsa, netice de o insan için tek yol kalıyor. O da intihar etmek olmaktadır.

OLUMLU VE OLUMSUZ DURUM

Mevlana hazretleri Mesnevisinde;

“Sen doğduğunda, doğumunu bekleyen herkes sevinçliydi, gülüyordu.

Öyle bir hayat yaşa ki, öyle bir hayat yaşa ki…

Ölürken sen sevinçli ol da etrafındakiler ağlasınlar”

Değerli gençler,

Bir dostunuzun cenazesi varsa mutlaka cenazeye iştirak edin ve onun kabirde defnedilinceye kadar yanlarında olun.

Bu onlar için bir haktır. Dostlarınızın haklarını korumak ve bu hakkı onlara vermek gerekir. Bizim için ise bir görevdir ve bu görevin yerine getirilmesi gerekir.

Toplum olarak mutlu olup olmamak her birimizin, bu hak ve görevlerine dikkat etmemize bağlıdır.